Erbane bir elle tutulur ve diğer elle çalınır. Tutuşun biçimi, sesin çıkışını ve kolun ne kadar dayanacağını doğrudan etkiler.
Yükseklik ve açı
Çalgı göğüs hizasında, hafifçe öne eğik tutulur. Çok aşağıda tutulduğunda çalan kolun hareket açısı bozulur; çok yukarıda tutulduğunda omuz kısa sürede yorulur. Eğim, derinin çalan ele rahat bir açıyla gelmesini sağlar. Bu ayar her çalıcının boyuna göre değişir.
Kavrama
Tutan el kasnağı sıkıca kavramaz; parmaklar kasnağın kenarından hafifçe destekler. Sıkı kavrama kasnağın titreşimini keser ve sesi boğar. Ayrıca kolun kısa sürede yorulmasına yol açar.
Halkaların serbestliği
Tutan elin parmakları halkaların bulunduğu bölgeyi kapatmamalıdır. Kapandığında şıngırtı katmanı kısılır ve çalgı kendi karakterini yitirir. Tutuş noktası bu gözetilerek seçilir.
Dayanıklılık
Uzun çalışmalarda tutan kol yorulur; bu olağandır ve dayanıklılık zamanla gelişir. Yorgunluk hissedildiğinde ara verilir. Ağrıyla sürdürülen çalışma, omuz ve bilekte kalıcı zorlanma üretir.
Derslerimizde tutuş ilk dersten itibaren düzenli denetlenir.