Erbanede yorulma iki noktada olur: çalgıyı tutan kolda ve çalan elin bileğinde. İkisi de çalışmayla azaltılabilir.
Isınma
Çalışma çalgısız başlar: bilekler yavaşça çevrilir, parmaklar açılıp kapatılır, eller silkelenerek gevşetilir. Soğuk ve gergin bir elle yapılan vuruş hem daha çok acıtır hem daha kötü ses verir. Isınma bu nedenle yalnız bir sağlık önlemi değil, ton çalışmasının parçasıdır. Beş dakika yeterlidir.
Serbest düşüş
Vuruş kuvveti kastan değil, elin kendi ağırlığının bırakılmasından gelir. Kasılmış bir el belirli bir hızdan sonra ilerleyemez ve çabuk yorulur. Bu ayrım, hem dayanıklılık hem ses açısından belirleyicidir. Çok yavaş tempoda, elin düşüşünü hissederek çalışılır.
Tutan kol
Tutan kolun yorulması yaygındır. Kasnağı sıkıca kavramamak ve çalgıyı gövdeye hafifçe yaslamak bu yükü azaltır. Uzun oturumlarda kol değiştirmek de denenir.
Ara vermek
Uzun çalışmalarda düzenli aralar verilir. Avuçta yanma ya da uyuşma hissi, ara verilmesi gereken bir işarettir. Ertesi gün süren ağrı, önceki oturumda aşırıya kaçıldığını gösterir.
Derslerimizde ısınma her oturumun ilk bölümüdür.